Łódź - moje miasto. Historia miasta- okres międzywojenny

Witam dzisiaj kolejny wpis na blogu z serii Łódź- moje miasto, dzisiaj przybliżę Wam Łódź w okresie międzywojennym. W listopadzie 1918 r. Łódź weszła w skład tworzącego się państwa Polskiego. Stanowiąc drugi co do wielkości ośrodek miejski, Łódź poraz pierwszy w historii uzyskała rangę ośrodka administracji regionalnej,stając się siedzibą władz wojewódzkich. W 1924r. wybudowano brakujące połączenie w kierunku północnym w kierunku Gdańska i Torunia przez Łęczyce, Zgierz i Kutno. Ze względu na silną pozycję mniejszości narodowych w mieście (1931 r. wśród 357 tyś. mieszkańców Łodzi było 59% Polaków 31,7% Żydów oraz 8.9% Niemców) i jego przemysłowy charakter Łódź pozbawiona była poważniejszego wsparcia inwestycyjnego ze strony państwa polskiego, co zrzuciło cały ciężar rozwoju infrastruktury na barki lokalnego samorządu. Magistrat jako pieweszy wprowadził w 1919 r. powszechny obowiązek szkolny, sfinansował budowę sieci szpitali i nowoczesnych szkół podstawowych a w roku 1930 wydatnie wsparł utworzenie w Łodzi i jednego w pierwszych w Europie muzeów sztuki współczesnej.Do 1939 r. nie ulokowano w Łodzi uniwersytetu ani żadnej innejpaństwowej instytucji kulturalnej o większym znaczeniu. Jedną z głównych inwestycji transportowych kraju -magistralę węglową- wytyczono w latach 1928-1933 35 km na zachód od Łodzi, zaprzeczając przy tym szanse na dogodne połączenie miasta z południem kraju.

W okresie między wojennym Łódź była jednym z miast, w których duże wpływy mieli komuniści. W 1934 r. na unieważnioną listę komunistyczną w wyborach do Rady Miejskiej oddanych zostało ok 40 tyś głosów. Od początku 1936 r. dobrze ukladała się współpraca łódzkich organizacji PPS oraz nielegalnej KPP. W kolejnych wyborach do Rady Miejskiej we wrześniu 1936 r. na wspólną listę sosjalistyczną-komunistycznà padło prawie 96 tyś głosów co dało 34 mandaty 72-osobowej radzie. W pierszej połowie 1936 r. w mieście doszło do ekcesów o podłożu antysemickim. Na dziś to byłoby wszystko. W kolejnym wpisie przybliżę Wam historię Łodzi podczas II wojny światowej. Więc do następnego wpisu. Papa kochani.

Łódź - moje miasto podczas I wojny światowej

Witam kochani czytelnicy dzisiaj kolekjny wpis z cyklu Łódź moje miasto. Dzisiaj przybliżę Wam jak miasto funkcjonowało w czasie I wojny światowej. To dzieła!

5.12.1914r. po klęsce poniesionej przez wojska rosyjskie w bitwie pod Łodzią, administracja rosyjska rozpoczęła ewakuację miasta. 6.12.1914 r. do Łodzi wkroczyły wojska niemieckie, rozpoczynając niespełna czteroletni okres okupacji miasta.

W dniu 15.02.1916 r w mieście wizytował król saski Fryderyk August. Spotkał się tu z geberałem gubernatorem Felixem von Barhtem. Po dłuższej rozmowie z nim przespacerował się po tworzonym wówczas parku im. księcia J. Poniatowskiego, a następnie spotkał się na kolacji z przedstawicielami łódzkiego establishmentu w hotelu Grand.

W wyniku grabieżnej polityki ukupanta niemieckiego ( m. in.rekwizycje metali kolorowych) doszło do ogromnej dewastacji łódzkich fabryk. W połączeniu z utratą wschodnich rynków zbytu przyczyniło się do znaczącego upadku przemysłu włókienniczego, zaczął się on podnosić z tego upadku dopiero ok w połowie lat 30-dziestych XX w.

Dzisiaj byłoby na tyle,a w kolejnym wpisie przybliżę Wam jak Łódź podnosiła się z upadku i funkjonowała w okresie międzywojennym. Pa kochani i do następnego wpisu.