Park Sienkiewicza

Cześć kochani w dzisiejszym wpisie postanowiłam wam przybliżyć kolejny łódzki park. Park Sienkiewicza

 Park Sienkirwicza powstał jako trzeci park publiczny w Łodzi po Parku Źródliska I oraz parku Kolejowym (obecnie Moniuszki). W gęsto zabudowanym fabrycznym mieście brakowało terenów zielonych otwartych dla wszystkich mieszkańców miasta, istniały wówczas parki przypałacowe i inne parki prywatne, jednak dostęp do nich mieli tylko nieliczni. W 1893 roku pojawił się, a w 1894 roku został przyjęty przez Magistrat pomysł utworzenia parku w centrum miasta, na terenie na którym odbywały się targi (targowisko zostało przeniesione na ul. Targową). Park miał rozciągać się między ulicami Mikołajewską (obecnie Sienkiewicza), Widzewską (Kilińskiego), Nawrot i Przejazd (Tuwima). Prace przy zagospodarowaniu terenu rozpoczęte zostały w 1896 roku, projekt parku wykonał Teodor Chrząński we współpracy z Piotrem Hoserem. Niezabrukowany plac uprzątnięto, wyznaczono alejki, posadzono ponad tysiąc drzew i blisko 5 tysięcy krzewów, a całość ogrodzono żelaznym parkanem na podmurówce. 

Park do dziś zachował swój pierwotny układ. Park został otwarty dla mieszkańców Łodzi w 1899 roku.
Park pierwotnie nosił nazwę "Mikołajewskiego Ogrodu Miejskiego", o czym informowała pamiątkowa tablica umocowana na kamieniu przy bramie od strony zachodniej. Nazwa parku związana jest z nazwą ulicy przy której się mieścił czyli ulicą Mikołajewską, jednak przez Łodzian najczęściej nazywany był Parkiem Świętokrzyskim, gdyż znajdował się obok kościoła pod wezwaniem Podwyższenia Świętego Krzyża. Od 1916 r. nosi obecną nazwę im. Henryka Sienkiewicza, nadaną mu po śmierci pisarza.

Od strony ul. Sienkiewicza park ma charakter parku francuskiego z symetrycznymi parterami kwiatowymi, od strony ul. Kilińskiego zaś ma charakter pejzażowy (angielski) z szerokimi alejkami i plankami wśród drzew i krzewów.
Część niewielkiego terenu parku przeznaczono na zabudowania, znalazła się tam pierwsza siedziba dyrekcji Plantacji Miejskich, szklarnie, pracownie. W kolejnych latach ustawiono szafki meteorologiczne oraz zegar słoneczny. Na początku XX wieku na trawnikach pomiędzy drzewami pojawiły się terakotowe figurki zwierząt, a na drzewa trafiły porcelanowe tabliczki z opisami gatunków. W 1904 roku w południowej części parku powstała cukiernia, duży budynek z werandą 1924 roku został przebudowany i przekazany Miejskiej Galerii Sztuki (obecnie Ośrodek Propagandy Sztuki), a cukiernię przeniesiono bliżej ul. Kilińskiego do budynku w którym obecnie mieści się Muzeum Przyrodnicze.

 W parku odbywały się charytatywne imprezy plenerowe (w 1917 r. zorganizowano koncert z którego zyski przeznaczono na odbudowe spalonego Rzgowa). W 1922 roku w parku pojawiła się fontanna w kształcie łabędzia, fontannę otoczyły amorki.

W latach 30-tych XX wieku w parku nastąpiły drobne zmiany, których autorami byli E. Templin a następnie Stefan Rogowicz, między innymi w środkowej części parku pojawiły się wzorem parków angielskich rośliny egzotyczne. Latem wystawiano bananowce, agawy, palmy. Pojawił się również plac zabaw dla dzieci. Po wojnie park nieznacznie się powiększył o działkę łącząca park z ul. Tuwima, został jednak okrojony od południa, gdzie wybudowano szkołę podstawową i basen.
W latach 90-tych XX w. wykonano remont rzeźb parkowych i fontanny, odświeżono drzewostan, wybudowano drugi plac zabaw dla dzieci (blizej ul. Sienkiewicza).

Na dziś to wszystko a w kolejnym wpisie napiszę napiszę wam coś na temat parku Moniuszki. Do następnego wpisu.

Pomnik Martyrologii Dzieci - zwany również Pomnikiem Pękniętego serca

Kochani czytelnicy postanowiłam dzisiaj przybliżyć wam historię pomnika Martyrologii dzieci, który znajduje się w parku Szarych Szeregów

Znajdujący się na skraju parku imienia Szarych Szeregów monument, jest szczególny dla upamiętnienia historii Łodzi w okresie II wojny światowej. Pomnik Martyrologii Dzieci, nazywany również pomnikiem Pękniętego Serca poświęcony jest zmarłym i zamordowanym polskim dzieciom, więzionym w obozie przy ul. Przemysłowej. Trafiały tam dzieci pomiędzy 8 a 16 rokiem życia, a czsami nawet młodsze teoretycznie złapane podczas przestępstwa a praktycznie będące potomkami Polaków osadzonych w hitlerowskich więzieniach.

Monument odsłonięto 9 maja 1971 roku, przedstawia bryłę przypominającą pęknięte w połowie serce z wtulonym wychudzonym dzieckiem oraz pustą przestrzenią będącą zarysem ciała małego człowieka. W pobliżu znajduje się tablica z napisem „Odebrano Wam życie, dziś dajemy Wam tylko pamięć”.

 Kochani na dziś konczę i życzę wam miłego dnia i do następnego wpisu 

Huk petard - dla ludzi świetna zabawa dla zwierząt trauma

Witam was kochani. Poraz kolejny zblizamy się do kolejnej hucznej nocy tj. do nocy sylwestrowej. Dla niektórych będzie to znowu huczna impreza, pełna dobrej zabawy, huku petard i fajerwerków.

Warto jednak pomyśleć o stworzeniach, które w tym dniu przeżywają strach, traumę i niepokój. Mam na myśli nasze kochane zwierzątka. One najbardziej boją się tej nocy. 

Kochani pamiętajcie o naszych milusińskich. Niech ta noc nie będzie dla nich stresująca. Nie bądźmy egoistami!! Pomyślny również o ptakach czy leśnych zwierzętach. Wyobraźmy sobie co one czują w taką noc. Pamiętajmy, że wystraszone mogą być zagrożeniem dla siebie jak i dla nas ludzi. 

Pozdrawiam was kochani i apeluję o rozsądek. Życzę miło spędzonego dnia.

Stacja Radegast

Witam kochani dzisiaj na blogu postanowiłam napisać coś na temat stacji, z której wyworzono ludzi szczególności żydów do obozów zaglady. Stacja Radegast!!!

Stacja Radegast jest zabytkowym budynkiem kolejowym z 1941 r. W czasie II wojny światowej była ona związana z gettem, utworzonym przez Niemców w 1940 r. w Łodzi (Litzmannstadt). Początkowo obiekt pełnił funkcję punktu przeładunkowego żywności i surowców, przeznaczonych dla ludności i zakładów pracy getta.

 Od stycznia 1942 r. Stacja stała się miejscem, z którego wywożono ludność żydowską do obozów zagłady Kulmhof w Chełmnie nad Nerem i Auschwitz-Birkenau. Szacuje się że przez teren Stacji przeszło ok. 145 tys osób, głównie Żydów. Dziś budynek ten jest miejscem pamięci, elementem Pomnika Zagłady Litzmannstadt Getto, powstałym w 2004 r. oraz siedzibą oddziału Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi.

Na ekspozycji w budynku stacyjnym znajduje się makieta Lizmannstadt Ghetto. Jest to największa tego typu makieta w Polsce, przedstawiająca wygląd dzielnicy zamkniętej w 1942 roku. Szczegółowość makiety oraz niezwykle profesjonalne wykonanie pozwalają niemal zajrzeć na podwórka getta, śledzić główne ciągi komunikacyjne czy dostrzec detale wielu istniejących i nieistniejących już budynków. Oprócz makiety prezentowane są reprodukcje list wywozowych mieszkańców getta. 

Nieopodal stacji zbudowano Tunel Pamięci, który swoją minimalistyczną formą oddaje uczucie przytłoczenia okupacją i coraz trudniejszą historią Żydów w Łodzi. 

Zwieńczeniem Tunelu jest Kolumna Pamięci, z napisem Nie zabijaj w języku niemieckim, hebrajskim i polskim.

 

Boże Narodzenie - czy to chrześcijańskie święto?

Nie wiem czy kogoś to zainteresuje, ale postanowiłam dodać.

Dlaczego Boże Narodzenie obchodzone jest  w grudniu?

Większość z ludzi nie ma zapewne pojęcia, że podczas świąt używa się  wielu symboli pogańskich. Chrześcijaństwo przejęło wiele tradycji z czasów dużo wcześniejszych. Pogańskie korzenie ma nawet sama data Bożego Narodzenia. Pismo Święte nie podaje daty urodzin Pana Jezusa. Nie ma tam nawet choć jednej wxmianki, że Jezus świetował swoje urodziny. 

Więc skąd się wzięła w chrześcijaństwie data 25 grudnia?

Dzień przesilenia zimowego, które przypada 21 lub 22 grudnia, był świętowany w wielu kulturach. Przesilenie zimowe obchodzono, jak podejrzewają archeologowie, już w epoce kamiennej, świętowali je też Celtowie, Germanie, Skandynawowie i Słowianie. Starożytni Persowie wierzyli natomiast w kult Mitry - boga słońca, który przyszedł na świat w ubogiej grocie, i obchodzili dzień jego narodzin dokładnie 25 grudnia. Zbieżność ta nie jest przypadkowa.

Starożytni Rzymianie natomiast od 17 do 24 grudnia obchodzili Saturnalia - święto boga Saturna. Było to święto pojednania i radości, podczas którego zamykano sklepy i urzędy, a przez miasta maszerowały wesołe orszaki zmierzające na zabawy i uczty. Podczas Saturnaliów obdarowywano się także prezentami. Brzmi to bardzo podobnie do współczesnych tradycji.

W późniejszym okresie Cesarstwa powstał kult łączący w sobie elementy wierzeń rzymskich, perskiego kultu Mitry i bóstwa słońca - Sol (odpowiednika greckiego Heliosa). Święto Sol Invictus obchodzono właśnie 25 grudnia. Te pogańskie święta zaczęto z czasem włączać do chrześcijaństwa, a gdy zyskało w Rzymie status religii państwowej, zamiast święta Sol Invictus Kościół katolicki nakazał obchodzenie w tym dniu święta Bożego Narodzenia. W roku 350 papież Juliusz I ogłosił 25 grudnia dniem narodzin Chrystusa. Wizerunek słońca coraz częściej był wykorzystywany jako symbol wskrzeszonego Chrystusa, a tarczę słoneczną w postaci aureoli zaczęto umieszczać nad głowami chrześcijańskich świętych.

Warto zadać sobie następujące pytania: Kim właściwie teraz jest Jezus? Co na jego temat mówi Biblia? Czy podoba mu się je osoby, które podają się za chrześcijan obchodza4 tak naprawdę święta zaporzyczone z pogaństwa?

 To by było na tyle. Do następnego wpisu

Park Szarych Szeregów

Cześć kochani dzisiaj na blogu postanowiłam napisać coś więcej na temat parku "Szarych Szeregów"

Park powstał w latach 1961-1964 na terenach które w czasie okupacji leżały w granicach getta żydowskiego, na potrzeby parku wyburzono część starej zabudowy i wyrównano teren. W latach pięćdziesiątych teren był bardzo zaniedbany, tworzyło się tam wysypisko śmieci. Park zaprojektowany przez K. Chrabelskiego oprócz zagospodarowania zieleni obejmował także budowę całego kompleksy wypoczynkowego. W południowej części parku wybudowano basen z brodzikiem dla dzieci, boiska do siatkówki i badmintona, ogródek jordanowski i sztuczne lodowisko. Dziś skorzystać możemy tylko z Pływalni "Promienistych" (ul. Głowackiego 10/12. Pływalnia czynna jest w sezonie letnim. Rozległy nieogrodzony plac zabaw znajduje się pomiędzy basenem a ul. Boya-Żeleńskiego.

W okolicy placu zabaw stoi zaniedbany pomnik-głaz ustawiony w parku w 12 maja 1963 roku dla upamiętnienia działalności Młodzieżowego Oddziału Gwardii Ludowej "Promieniści". Odsłonięcie pomnika odbyło się w 20 rocznicę bitwy, którą "Promieniści" stoczyli pod Głownem z hitlerowcami. Na pomniku wyryty jest (dziś bardzo nieczytelny) napis o treści: "W hołdzie bohaterskim bojownikom łódzkiej organizacji młodzieżowej, w dwudziestą rocznicę walk z hitlerowskim okupantem, park ten zostaje nazwany imieniem Promienistych. Harcerze Chorągwi Łódzkiej 1963 r."

Większa część parku rozciąga się po północnej stronie ul. Boya-Żeleńskiego pomiędzy ulicami Staszica, Plater, Górniczą i Marysińską. W środkowej części parku, na wysokości ul. Brackiej znajduje się Pomnik Martyrologii Dzieci, tzw. Pomnik Pękniętego Serca. Pomnik powstał dla upamiętnienia dzieci zamordowanych w tzw. prewencyjnym obozie policji bezpieczeństwa dla młodzieży polskiej w Łodzi (Polen-Jugendverwahrlager der Sicherheitspolizei). Obóz założony w grudniu 1942 roku w kwadracie ulic Plater, Brackiej, Górnicza, Sporna, otoczony był wysokim murem, na rogach zamontowano reflektory i wieżyczki strzelnicze. Według założeń miał być miejscem przetrzymywania młodzieży przyłapanej na drobnych kradzieżach lub której rodzice zostali aresztowani lub straceni. Zarządzenie Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy mówiło, iż do obozu powinno się kierować "przestępców lub dzieci zaniedbane od 8 do 16 lat". Jednak szybko okazało się że obóz zmienił się w zwykły obóz koncentracyjny tyle że więźniami były dzieci od 2 do 16 lat, dziewczynki i chłopcy. Dzieci które ukończyły 16 lat wywożone były do obozów koncentracyjnych dla dorosłych. Przez obóz do 18 stycznia 1945 roku, kiedy obóz został wyzwolony przeszło około kilka-kilkanaście tysięcy dzieci w wieku od 8 do 16 lat (nie znamy dokładnej liczby ofiar gdyż hitlerowcy zabrali lub zniszczyli dokumentacje obozu podczas ewakuacji). Głód, praca ponad siły, fatalne warunki sanitarne, brutalne traktowanie młodocianych więźniów powodowały wysoką śmiertelność, wyzwolenia doczekał się niecały tysiąc dzieci.

Pomnik powstał z inicjatywy wychowanków Ośrodka Szkolno - Wychowawczego dla Dzieci Głuchych w Przemyślu. Akt erekcyjny wmurowano 13 września 1969 r., zapisano w nim: "Niech przekaże przyszłym pokoleniom nasze wspólne wołanie: nigdy więcej wojny, nigdy więcej obozów". 9 maja 1971 roku odsłonięto pomnik zaprojektowany przez Jadwigę Janus i Ludwika Mackiewicza. Pomnik w kształcie ośmiometrowego pękniętego serca, w szczelinie którego stoi postać wychudzonego chłopca o nieproporcjonalnej budowie. Postać zaprojektowano na podstawie zdjęcia byłego więźnia obozu dziecięcego Edwarda Barana. Na płycie przy pomniku znajduje się napis: "Odebrano Wam życie, dziś dajemy Wam tylko pamięć".

Co roku 1 czerwca, w Międzynarodowy Dzień Dziecka o godz. 12.00 przed pomnikiem odbywają się uroczystości, na które przyjeżdżają Członkowie Koła Byłych Więźniów Hitlerowskiego Obozu Koncentracyjnego Dla Dzieci i Młodzieży w Łodzi. Od 1988 roku wręczane są również medale "Serce - Dziecku". Kapituła Medalu "Serce - Dziecku" składa się z uczniów gimnazjów i szkół średnich i co roku wyróżnia do 10 dorosłych, które w specjalny sposób zasłużyły się w pracy na rzecz dzieci. Wśród wyróżnionych znaleźli się nauczyciele, pedagodzy, działacze organizacji charytatywnych.

Uroczystości przygotowywane są przy udziale dzieci i nauczycieli ze Szkoły Podstawowej nr 81 im. Bohaterskich Dzieci Łodzi (ul. Plater 28/32), uczniowie objęli pomnik patronatem i opieką już w dniu jego odsłonięcia. W 1971 roku z inicjatywy ówczesnego dyrektora Stanisława Jagiełły w szkole powstała Izba Pamięci Narodowej (W 1981 przekształcona w Szkolne Muzeum), 19 stycznia 2005 r., w 60. rocznicę wyzwolenia obozu przez Armię Czerwoną, dokonano jej poświęcenia. Wśród eksponatów zobaczyć możemy: ubranie więźnia oraz urnę z ziemią zroszoną krwią zgładzonych dzieci, fotografie obrazujące obozową codzienność.

W latach 2004-2005 przeprowadzono modernizacje parku, m.in. przebudowano alejki, uzupełniono nasadzenia, odnowiono pomnik. Przed pomnikiem Pękniętego Serca powstał wybrukowany plac, również główne alejki zostały wybrukowane, a pozostałe są glinkowo-żwirowe. Park obecnie prezentuje się świetnie, jest w nim dużo ławeczek i w centralnej słonecznej części parku (w okolicach pomnika), jak i na uboczu w cieni dorodnych drzew. 

Z ciekawszych gatunków w parku rosną m.in.:
Wiąz górski odmiany Camperdowna tzw. wiąz płaczący. Rośnie przy głównej alei w północnej części parku. To niewysokie drzewo ma koronę w kształcie parasola (średnica do 10 m) ze zwisającymi do ziemi gałęziami. Ciemnozielone liście są duże do 20 cm, bardzo sztywne i szorstkie z krótkim ogonkiem, i tak jak u pozostałych wiązów nasada liścia jest asymetryczna. Liście tworzą gęstą płaszczyznę zieleni.

Klon pospolity odm. Drummonda. Rośnie już na terenie pływalni, tuż przy ogrodzeniu. Liście tego klonu są zaróżowione, następnie kremowe, a w końcu w środku liścia pojawiają się zielone plamy, brzeg liścia pozostaje kremowo-biały. Starsze drzewa mogą mieć część gałęzi ubarwionych zwyczajnie - zielono. Liście dłoniaste 5-klapowe, z dużymi ostro zakończonymi zębami, zaś wcięcia pomiedzy klapami są zaokrąglone, liście mają kilkanaście centymetrów średnicy. Kwitnie w kwietniu przed rozwojem liści, kwiaty zebrane z baldachogrona są żółte. Owoce czyli tzw. noski są szeroko rozwarte.

Życzę kochani wszystkiego dobrego i do kolejnego wpisu. 

 

Bałuty - Doły łódzkie osiedle

Witam was kochani czytelnicy dzisiaj postanowiłam przybliżyć was jedno z łódzkich osiedli Bałuty-Doły. Osiedle pięknych parków, zabytkowych cmentarzy, ulicznej sztuki i dobrej kuchni

Bałuty-Doły to osiedle, które z pewnością warto odwiedzić, jeśli jeszcze się tego nie zrobiło. Na jego terenie czas można spędzić na wiele sposobów - zaczynając od spacerów po pięknych parkach, przez poznawanie bolesnej historii sięgającej lat drugiej wojny światowej i odwiedziny grobów zasłużonych łodzian, aż po delektowanie się specjałami oferowanymi przez tutejsze restauracje i lokale. To także miejsce, które powinno zadowolić miłośników street artu.

Osiedle Bałuty-Doły, którego powierzchnia wynosi 6,64 km2, usytuowane jest w dzielnicy Bałuty. Obejmuje wschodnią część Starego Miasta oraz wyodrębnione dla potrzeb Systemu Informacji Miejskiej nieformalne osiedla Marysin-Doły, Doły i Helenów.

Parki na osiedlu Bałuty-Doły

Park im. Szarych Szeregów

Na terenie osiedla Bałuty-Doły znajdziemy kilka parków, które można zwiedzić podczas jednego, długiego spaceru. Zacznijmy od parku im. Szarych Szeregów, którego najbardziej charakterystycznym elementem jest pomnik Martyrologii Dzieci, zwany potocznie pomnikiem Pękniętego Serca. Upamiętnia on losy nieletnich, więzionych na terenie obozu. Nieopodal parku znajduje się odkryta pływalnia Promienistych (ul. Głowackiego 10/12) oraz stadion drużyny rugby Budowlanych Łódź (ul. Górnicza 5).

Park Ocalałych

Niedaleko jest park Ocalałych, który otwarto 30 sierpnia 2004 r., w 60. rocznicę likwidacji Litzmannstadt Getto. Miejsce upamiętnia osoby, które były więźniami obozu, a którym udało się przeżyć - na terenie parku 418 ocalałych z holokaustu posadziło tzw. drzewa pamięci. W parku znajduje się także świetny punkt widokowy - 10-metrowy kopiec pamięci z ławeczką-pomnikiem Jana Karskiego na szczycie. Na terenie parku działa Centrum Dialogu im. Marka Edelmana. Warto odnotować także, iż przepływa tędy rzeka Łódka.

Park Helenów

Wychodząc z parku Ocalałych od strony ul. Źródłowej, po przejściu na drugą jej stronę, trafimy do parku Helenów. Park został udostępniony dla mieszkańców już w 1881 roku, a powstał z inicjatywy synów Karola Anstadta, niemieckiego przedsiębiorcy, który w pobliżu założył browar. Na jego terenie znajdują się m.in.: dwa stawy, grota z lawy wulkanicznej, plac zabaw oraz teren rekreacyjny z boiskiem oraz stołami do tenisa stołowego i szachów. Tuż obok „Helenowa” siedzibę ma Klub Sportowy Społem (ul. Północna 36), który posiada halę sportową, tor kolarski, siłownię, strzelnicę i obiekty łucznicze.

Park Staromiejski 

Park Staromiejski, powszechnie nazywany parkiem Śledzia, powstał w latach 50. XX w. Prawdopodobną przyczyną przyjęcia nieoficjalnej nazwy parku był specyficzny zapach śledzi, unoszący się na terenie jego budowy z wyburzonych kamienic. Ryby były tam składowane, by następnie trafić na targ rybny, który działał tu przed II wojną światową. Do charakterystycznych elementów parku zaliczają się, m.in. rzeźba Całoroczny Zegar Słoneczny, cieszące się dużym zainteresowaniem stoliki szachowe oraz okrągły staw.

Murale i neon na osiedlu Bałuty-Doły

To, że jesteśmy na terenie dawnego getta, dostrzec możemy również na murach kamienic. Mowa tu o znajdujących się na nich muralach, a zwłaszcza o cyklu pt. “Dzieci Bałut”, którego założeniem było upamiętnienie i opowiedzenie historii polskich i żydowskich dzieci, żyjących na Bałutach w okresie hitlerowskiej okupacji. Seria liczy kilkanaście prac, a kilka z nich dostępnych jest w naszej galerii. Dla osób, które postanowią odwiedzić osiedle w celu obejrzenia murali, niezwykle przydatna może okazać się aplikacja „Dzieci Bałut – przewodnik”, gdyż zawiera informacje o lokalizacjach murali, zdjęcia i charakterystyki postaci.

Dla tych, którzy postanowią zwiedzać osiedle po zmroku, nie lada gratką będzie neon „Beauty Bałuty”, który można oglądać na bocznej ścianie budynku przy ulicy Wojska Polskiego 40. W słowie „Bałuty” litery „ał”, co kilka sekund zmieniają się na litery „ea”, tworząc tym samym słowo „Beauty”. Jego autorem jest znany łódzki grafik Daniel Gouda Tworski.

Gdzie zjeść na osiedlu Bałuty-Doły?

Gorąca Kiełbasiarnia

Osiedle Bałuty-Doły ma również ciekawą propozycję dla osób, które zmęczone zwiedzaniem zakątków w tej części miasta, postanowią rozejrzeć się za miejscem, gdzie można dobrze zjeść. Na wyróżnienie zasługuje z pewnością restauracja „Gorąca Kiełbasiarnia”, mieszcząca się przy ul. Głowackiego 5A. To knajpa oferująca tradycyjne, regionalne potrawy, jak chociażby golonkę, dania grillowane, różnego rodzaju kiełbasy, czy zupy – na czele z solianką, przyrządzaną według przepisu Magdy Gessler. To właśnie słynna restauratorka przyczyniła się do złotego okresu restauracji. Wszystko za sprawą popularnego programu „Kuchenne rewolucje”, którego bohaterami w 2013 roku byli właściciele ówczesnego lokalu o nazwie „Imperium smaku”. Złudzeń co do tego, czy warto odwiedzić „Gorącą Kiełbasiarnię”, nie pozostawiają również opinie i oceny, które znaleźć można na najpopularniejszych portalach zajmujących się tematyką kulinarną.

Cukiernia Cocoart’s

Jeśli po wizycie w Gorącej Kiełbasiarnii stwierdzimy, że nadszedł czas na deser, obowiązkowym punktem wizyty w tej części Łodzi jest znajdująca się przy ul. Okopowej 111 autorska cukiernia Cocoart's. Nie należy więc spodziewać się menu charakterystycznego dla typowej cukierni, lecz, jak opisują swój lokal na facebookowym profilu jego właściciele, „wyrafinowanych połączeń smakowych zamkniętych w bardzo atrakcyjnych formach”. Do tych z kolei zaliczyć można tzw. monoporcje, czyli eleganckie desery, których wybór jest na tyle duży, iż każdy znajdzie coś dla siebie. 

Ciągoty i Tęsknoty

Na wyróżnienie zasługuje również restauracja Ciągoty i Tęsknoty, która mieści się przy ul. Wojska Polskiego 144A. Lokal oferuje kuchnię polską, ale nie tylko, bowiem w menu możemy trafić m.in. na propozycje dań z kuchni śródziemnomorskiej. Tym, co sprawia, iż knajpa zasługuje, by ją polecić, jest zamiłowanie właścicieli do organizowania koncertów jazzowych, które odbywają się regularnie oraz szczególna otwartość na sztukę i artystów. Wszystko to nadaje miejscu wyjątkowy klimat i idealnie wkomponowuje się w charakter najbliższej okolicy - po drugiej stronie ulicy znajduje się ASP w Łodzi im. Władysława Strzemińskiego (ul. Wojska Polskiego 121).

Cmentarze na osiedlu Bałuty-Doły

Na terenie osiedla znajduje się największa w Polsce i jedna z większych w skali Europy nekropolia ludności żydowskiej. Cmentarz powstał w 1892 r. Szacuje się, że na jego obszarze pochowanych zostało 230 tys. osób, w tym ok. 45 tys. zmarłych i zamordowanych w okresie działania getta. Od 2015 roku Cmentarz Żydowski w Łodzi jest Pomnikiem Historii. Na jego terenie znajdują się m.in. groby rodziców Juliana Tuwima i Artura Rubinsteina oraz imponujące rozmiarami mauzoleum Izraela Poznańskiego.

Na osiedlu znajduje się także kompleks nekropoli, który położony jest na obszarze dawnej wsi Doły - po obu stronach ulicy Smutnej, południowej części ul. Telefonicznej i od strony ul. Wojska Polskiego. Cmentarz powstał w 1896 roku, by stać się miejscem pochówku dla rzymskich katolików i luteran, a od 1902 r. organizowane są tu także pogrzeby katolików, protestantów, baptystów, prawosławnych, mariawitów oraz osób, które nie utożsamiały się z żadnych wyznaniem.

Inne ważne miejsca na osiedlu Bałuty-Doły

• Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego (ul. Wojska Polskiego 121)
• 
• Uniwersyteckie Centrum Pediatrii. M. Konopnickiej (ul. Pankiewicza 16 i ul. Sporna 36/50) – do szpitala przylega skwer im. Jadwigi Szustrowej
• 
• Kuźnia Romów (ul. Wojska Polskiego 84) – miejsce, które upamiętnia działający przez niedługi okres czasu, obóz przeznaczony dla ludności romskiej i Sinti

To było na tyle. Myślę, że udało się przybliżyć wam jedno z łódzkich osiedli. W kolejnym wpisie pozwolę sobie napisać o innym osiedlu. Tymczasem do następnego.