Sześć lat. a boli tak samo

Witam kochani dzisiaj moj kolejny wiersz napisany pod wpływem impulsu. Dzisiaj mija sześć lat jak straciłam moje maleństwo.  Gdy słyszę o kobietach, które krzyczą  ze chcą mieć prawo wyboru płakać mi się chce. 

Ja mojego maleństwa nie zobaczyłam choć bardzo pragnęłam.  Kiedyś mi koleżanka powiedziała, że nie chcialaby szykować trumienki dla dziecka..  Mi nie było dane zobaczyć mojego dziecka. Bardzo tego pragnęłam je zobaczyć . Niestety nie miałam możliwości się z nim pożegnać. Mimo.,ze minęło już sześć lat od tamtego wydarzenia ta strata boli tak samo jak wtedy. 

Sześć lat ,a boli tak samo 

Nie było mi dane cię e urodzić 

Choc mija już sześć lat trudno mi się z tym pogodzić 

Moje serce 

W rozterce 

Bałagan w umyśle 

Gdy o tym myślę 

Serce me krwawi 

Gdy nie widzę jak się z innymi dziećmi bawisz 

Myślę jak by to było cię mieć 

Niestety zbyt wcześnie zabrała cię śmierć 

I choć cię nie zobaczyłam 

Miloscią cię obdarzyłam

Wiem ,ze się trochę rozpisałam. Przepraszam was za to l. Życzę miłego wieczoru